ผมรู้สึกว่าผมเหนื่อยกับการโกหกคุณ ผมสงสารคุณกับเรื่องทั้งหมดที่ผมสร้างมันขึ้นมาจากความเหงาของผม
คุณไม่ศรัทธาในรัก คำพูดที่คุณพูดกับผม ผมจำได้ดีและคงไม่มีวันลืมกับคำนี้ ผมรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นผมผิดเต็มๆ ผิดที่มีใจให้คนอื่น ผิดที่ผมปันใจให้กับคนอื่น
ผมไม่รู้ว่าความรู้สึกรักคุณมันเปลี่ยนไปเมื่อไหร่ แต่เท่าที่จำได้ ผมรู้สึกว่าเราเริ่มทะเลาะกัน และมีปัญหากันครั้งแรกเมื่อตอน 6 เดือนที่แล้ว และหลังจากนั้นเป็นต้นมา ทำให้เราห่างกันมาโดยตลอด 6 เดือนที่ผ่านมา ผมพยามให้รักของเราเป็นเหมือนเดิม แต่คุณกลับปฎิเสธ (จริงๆแล้วผมไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้อีก เราคุยกันเรื่องนี้มากมากเกินพอแล้ว)
ผมรู้ดีกว่าพักหลังนี้ คุณพยามที่จะทำตัวให้เหมือนเดิมกับตอนที่เราคบกัน คุณมาหาผมมากขึ้น คุณให้ความสำคัญกับผมมากขึ้น จนทำให้ผมรู้สึกว่านั่นมันไม่ใช่คุณ มันเป็นเพียงความที่จะเอาชนะของคุณต่างหาก
ผมรู้นิสัยของคุณพอๆกับที่คุณรู้จักนิสัยของผม ผมรู้ว่าคุณต้องการเพียงแค่จะบอกว่า คุณไม่ได้ผิดจากเรื่องที่เกิดขึ้น โดยเรื่องที่เกิดขึ้นเกิดจากความไม่ศรัทธาในรักของผมเอง
ผมคิดเช่นนั้น(ซึ่งคุณเองก็จะต้องขัดแย้งแน่นอน เพราะผมรู้ว่าคุณนั้นคิดยังไง...ไม่ต่างกัน)
แรกๆที่เราคบกันผมแปลกใจนะว่าทำไมมีคนที่มีลักษณะ ความคิด และอื่นๆที่คล้ายผม แทบจะเหมือนกันซะด้วยซ้ำ ผมดีใจนะที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับคุณ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ทุกข์บ้าง ผมรู้ว่าคุณก็ต้องให้อภัยผม
คุณรู้ไหม.. คุณเองเป็นคนที่ผมไม่เคยโกรธเลยสักครั้ง ผิดกับคุณเองที่ช่วงเวลาที่เราคบกัน คุณจะหาเรื่องโกรธผมทุกครั้งไปสิ แต่ผมเองก็รู้นะว่าคุณเองก็จะคืนดีกับผมในเร็ววัน
เมื่อวานเราได้เจอกันและถ่ายรูปหน้า central world กัน ผมรู้สึกว่าเราทั้งสองพยามที่จะให้เมื่อวานเป็นวันที่ราบรื่น ทั้งที่ในใจทั้งสองต่างก็มีเรื่องราวมากมายที่ต้องคุยกัน
ผมรู้ว่าคุณมีเรื่องมากมายที่อยากจะคุยกับผม และพยามที่จะให้ผมเลือกและตัดสินใจว่าจะ เลือกเดินกับเค้า หรือว่าเลือกเดินกับคนอื่น
ผมติดสินใจไม่ได้จริงๆ (ดูแล้วมันอาจจะเป็นคำพูดของคนเห็นแก่ตัว แต่นี้คือสิ่งที่ผมตอบคุณได้ในตอนนี้)
ผมรักคุณ
แต่ความรักของผมที่มีให้คุณในตอนนี้มันไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อตอนเราคบกันใหม่ๆ ผมอยากจะขอเวลากับตัวเองเพื่อค้นหาบางอย่างกับตัวเองว่าผมรักคุณแค่ไหน ผมไม่อยากให้คุณต้องคิดมากเรื่องผม ผมรู้ว่ามันแลจะเป็นเรื่องที่ทำยาก ผมเองก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ผมสับสนไม่ต่างอะไรกับคุณ
ผมฝืนใจที่จะกอดคุณอย่างเต็มใจไม่ได้ในตอนนี้
ถ้าก่อนหน้านี้สัก 3-4 เดือนที่ผ่านมา ความรู้สึกแบบนี้ผมจะไม่มีเลย ผมรักคุณได้แค่นี้ ณ ตอนนี้ ผมหวังว่าเราคงคุยกันได้และเข้าใจกัน
สุดท้าย เพราะผมมันเลวเอง ผมขอโทษ
edit @ 13 Dec 2007 17:30:03 by [W]
